Please love me like a fish / Anne Declercq

PLONS / Mats Elsen

ONE TAKE SHOT / Stefanie Nijs

worst / Camille Thiry

Festival

GalaGallait #9

11 december 2026

GalaGallait #9 serveert opnieuw een eclectisch parcours langs theaterteksten-in-progress, hybride installaties en rollende bureaustoelen met een stop aan de bar. Tot in Gallait80 !

Deuren 19:30 (Bar open!)
Start programma 20:00
Tickets 7,50€ (ter plekke, aan het onthaal)

Line-up

● WORST – Camille Thiry – (expo/doorlopend)
worst (noun) : the most serious or unpleasant thing that could happen.

worst is een zoektocht naar specifieke momenten waarop we tegen onszelf zeggen: als ik faal, ga ik dood.
worst verzamelt ervaringen van prestatieangst.
worst inventariseert moeilijke momenten + de angst om iets verkeerd te doen.
worst is een visueel onderzoek tussen gedrukt materiaal en installatie.

Het werk van Camille Thiry houdt het midden tussen beeldende kunst en scenografie. Ze houdt ervan om vage ideeën te confronteren met snelle constructies.

● PLONS – Mats Elsen – (tekstlezing)
Twee mannen, een 53-jarige daddy en een 19-jarige twink spiegelen zich aan de klassieke keizer Hadrianus en zijn eromenos Antinoüs. In het jaar 123 verdrinkt de 19-jarige Antinoüs. De twee mannen proberen te ontrafelen hoe hij gestorven is en wat dit betekent voor de keizer en Antinoüs hun relatie. Het antwoord zal bepalen of de relatie tussen hun twee liefde is.

Mats Elsen (die/hen, 2002) is een opkomende theatermaker en filmscenarist, Mats schreef eerder mee aan Team Spirit NXT G3N en maakt voornamelijk voorstelling met Mathijs Deheeger over maatschappelijke kwesties zoals hun locatie voorstelling Het was mooi, over voltooid leven. Momenteel schrijft Mats aan een nieuwe voorstelling i.s.m. KU Leuven rond trauma en een nieuwe voorstelling over daddy’s en twinks.

● ONE TAKE SHOT – Stefanie Nijs – (performance)
Je zit in een bureaustoel.
We rijden je onze living binnen.
Mensen prutsen aan een radio, pellen sinaasappels, lezen de krant.
Je voelt je bekeken.
Niet getreurd.
Morgen ben je dat weer vergeten.

In ONE TAKE SHOT onderzoekt Stefanie hoe je camerabewegingen uit film vertaalt naar het theater. Ze beweegt het publiek doorheen de scène en kijkt welke betekenis dat oplevert. Met Jean Ramaekers & Mae Dewerchin.

Stefanie studeerde in 2025 af als Docent en Regisseur aan Toneelacademie Maastricht. Op dit moment werkt ze aan een voorstelling bij de Brusselse amateurtheatergroep Deffekt.

● PLEASE LOVE ME LIKE A FISH – Anne Declercq – (lecture performance)
In een steeds individualistischere en polariserende wereld neemt Anne je mee in een zoektocht naar verbinding. Ze probeert grip te krijgen op relaties door alles te vatten in data, en feiten. Maar hoe meer ze onderzoekt, hoe verder ze verdwaalt. Ze laat zich meevoeren door een stroom van informatie en zinkt langzaam weg in een onbekende onderwaterwereld, tussen bizarre en onbekende organismen. Moeten we misschien meer als vissen zijn?

Anne is een spelende maker die woont en werkt in Brussel, waar ze eigen theaterwerk creëert en daarnaast regelmatig met jongeren werkt via cocreatie. Vanuit een speelse nieuwsgierigheid en haar achtergrond in de wetenschappen zoekt ze naar manieren om wetenschap en theater te verbinden, waarbij feiten en fantasie elkaar ontmoeten.